اردلان سرفراز / از ريشه تا هميشه / كوه

تو اون كوه بلندي
 كه سر تا پا غروره
 كشيده سر به خورشيد
 غريب و بي عبوره
 تو تنها تكيه گاهي
براي خستگي هام
 تو مي دوني چي مي گم
 تو گوش مي دي به حرفام
 به چشم من
 به چشم من
 تو اون كوهي
پر غروري ، بي نيازي ، با شكوهي
طعم بارون ، بوي دريا ،‌ رنگ كوهي
تو همون اوج غريب قله هايي
تو دلت فرياد اما بي صدايي
 تو مثل قله هاي مه گرفته
منم اون ابر دل تنگ زمستون
 دلم مي خواد بذارم سر رو شونه ات
 ببارم نم نم دلگير بارون
 تو اون كوه بلندي
كه سر تا پا غروره
 كشيده سر به خورشيد
 غريب و بي عبوره
 تو تنها تكيه گاهي
 براي خستگي هام
 تو مي دوني چي مي گم
 تو گوش مي دي به حرفام