مرا يكشب تحمل كن كه تا باور كني جانا

جگونه با جنون خود مدارا ميكنم هر شب

تمام سايه ها را ميكشم در روزن مهتاب

حضورم را ز چشم شهر حاشا ميكنم هر شب

دلم فرياد ميخواهد ولي در گوشه اي تنها

چه بي آزار با ديوار نجوا ميكنم هر شب

كجا دنبال مفهومي براي عشق ميگردي

كه من اين واژه را تا صبح معنا ميكنم هر شب